Það eru til þessir dagar sem maður bíður með óþreygju eftir, spyrnir í og valhoppar í von um svif eða útsýnisflug. Svo eru það hinir dagarnir sem segja manni bara hreinlega að klappa í! Er að upplifa svoleiðis mánuð núna, voða gaman. Kompás menn vildu ólmir boða mig á fund síðdegis. Hinar gjörvöllu spurningar um hvernig það nú er að vera fastagestur götunnar…Ég var að spá í að mæta og segja að það væri frekar fúlt. En svo snerist mér hugur og ég uppgvötaði mér til mikillar ánægju að ég mun seint verða fórnarlamb sjálfsvorkunnar. Svo ég dreif mig í sund og hér er ég spikfeit og alsæl. Slurp! og Yumm!

Góður þessi..

 ..og nú þessi

Aðeins að reyna að halda sér við efnið. Hasta pronto gringos!

Jamm! Ekki svo glatt að gerast flakkari þessa dagana. Hef þó lært að þekkja ferðafélaga mína og svo auðvitað sjálfa mig í svona aðstöðum. Veit enginn hvað um ræðir?? Það er í góðu lagi, það les þetta enginn nema ég, ég sem hef tekið ákvörðun um ferðalagið mitt. Já, það dó næstum því með slæmu vali á ferðafélaga, en endurlífgaðist svo skyndilega með góðum skammt af mínum óþreytta viljastyrk. Svoleiðis að það er farið að blása í seglin á ný…halelúja! Að vera solostepper í útlöndum er bara ein önnur ögrunin, fær maður nóg af þeim í þessu dull klakaskrípos lífi?

 En… ekki gátum við hunsað flugmiðana sem keyptir voru þegar spennan var í hæsta og framtíðin algerlega óvitað mál. Nehei! Við tókum okkur 2 vikna frí og fórum til Danmerkur fyrri vikuna, og Barcelona þá seinni. Hefði alveg viljað vera eftir í Barcelona og halda draumnum áfram, en veistu, það er alltof margt eftir til að byrja að iðrast..ekki satt?? En semsagt ætla ég að gefa sjálfri mér þessa stóru afmælis/útskriftargjöf í vor, hætta öllu pexi og tuði og bara baða í ánægjunni af þeim forréttindum sem ég hef að GETA gert allt þetta sem ég vil og ætla. Mörgum er bannað að ferðast frá heimalandi sínu, er það einhvað annað en fangelsi?

Saa ka’ du lær’ det!!

1 mánuður og 10 dagar til stefnu. Eins og hvað ég hlakka svakalega til að stinga af, að þá er annars margt sem ég get átt eftir að sakna. Nr.1 er skamdegið og brjálaðir snjóstormar, ótrúlegt en satt. Svo á ég eftir að sakna mi carro lindo

Meira að segja svo mikið að ég hef íhugað að taka hann með mér, krúsa gegnum Evrópu, what good times… Enþað verður erfitt að fara að taka strætó og neðanjarðar lestir aftur eftir að hafa haft þessi þægindi í svo langan tíma. En hér með er hann settur á sölu, snökt!

Aðrir hlutir sem saknað verður: íbúðin (sem tók líka allan þennan tíma að fá), tilfinningin að eiga heimili, það er fátt leiðinlegra en að búa í ferðatöskum. Vildi að ég gæti sagt vinnan en það er ey svo. Fínasta vinna en ekki til að staldra við lengur en ég hef gert. Svo að sjálfsögðu þegar maður er búinn að vera í útlandinu einhvern tíma fer maður smá að sakna íslenskunar. En akkúrat núna not so much. Þannig að í rauninni eru það aðallega bíllinn og íbúðin sem ég mun sakna mest. Hlutir sem er hægt að öðlast hvar sem er í heiminum og hefur ekkert með Ísland að gera. Frábært!

Við Karen fórum í ferðalag um verslunarmanna helgina. Ætluðum að vera voða íslenskar og keyra útá land, kannski tjalda einhversstaðar, fara á hestbak og skoða þessa náttúru sem maður heyrir svo mikið um í útlöndum. Við enduðum með að fara niður í Tourist Info á Aðalstræti, því við höfðum ekki hugmynd hvað við áttum að skoða. En konan þar gaf okkur ýmis góð ráð og hugmyndaflugið var í hæsta þegar við brunuðum úr borginni í glampandi sólskininu. Keyrðum í gegnum Skorradalinn, sem var ansi langur malarvegur og þegar í Borgarnes var komið var sólin horfin og við uppgefnar. Við keyrðum svo langt sem til Eldborgar og tjölduðum, en það er saga útaf fyrir sig. Keyrðum svo daginn eftir út á Snæfellsnes (heitir það það ekki?) og brunuðum uppá jökulinn brum,brum.. en það var alveg klikkað veður þarna uppi og næstum ekkert útsýni svo við þurftum að snúa við…having seen nothing. Tókum puttaling uppí, 2 meira að segja. Semsagt klikkað veður fyrir vestan og við bara drifum okkur þaðan í burt og keyrðum norður á leið. Bla, bla, var ekki alveg að gera mér grein fyrir að ég ætlaði að segja alla sólarsöguna. Læt bara nokkrar myndir tala sínu.

Skipt um þurrkur in Akranes     

Fórum aldrei á hestbak

Vinnukonan ofgerði sig og þurfti að binda hana fasta (þræll!)

Nenntum ekki að ganga að Klukkufossi en heimsóttum álfana

Þurftum aðeins að ganga 5 skref frá bílnum til að sjá Goðafoss

Mývó

Dimmuborgir

Ekki bara lón í Grindavík

Them f***ing bastards!

http://www.b2.is/?sida=tengill&id=166099

Tja, það var allavega föstudagur í gær og fórum við Kæja í vel þráða klippingu, hjá einni sem vissi ekki alveg sitt starf. Höldum að hún sé dáldið í spliffinu heima hjá sér…En við fórum líka á matarsýninguna í Fífunni. Náðum ekki að nassa neina bjóra eða neitt því ég var svo svöng. Svo að við fórum á T.G.I. Friday's. Fékk ég þar dýrindis steik. Heltum svo í okkur nokkrum cockteilum sem hafa örugglega mælst í þónokkuð mörgum lítrum, og vorum í suðrænum fíling. Það má alltaf láta sig dreyma. Það er bara hollt og got fyrir sálina. En allavega, ég held ég hafi ekki smakkað á cocktail síðan ég var í London í fyrra sumar. What a shame! En það er svona. Á Íslandi verður allt að ske í hófi. Maður er kannski í 2 klt að vinna sér inn fyrir einum drykk sem fer niður á 10 mínútum. How u like that?

Nú spyr ég the Costa Rica chica: Er þetta það sem var La Hacienta í denn?? Því mér leist mun betur á staðinn eins og hann var. En kannski er ég bara kreisí, og þetta er einhvað allt annað.

 

Hérna fórum við stundum líka, en ekki jafn oft og á Hacientas, sem var mitt uppáhald